18.06.2023 | Schorzenia i dolegliwości
Cukrzyca jest chorobą w której mechanizm przemiany glukozy, podstawowego składnika odżywczego, nie działa prawidłowo w wyniku czego dochodzi do podwyższonego stężenia cukru we krwi.
Przyczyną cukrzycy są zaburzenia produkcji lub działania w organizmie insuliny – hormonu, który jest wytwarzany w trzustce i odgrywa zasadniczą rolę w metabolizmie węglowodanów.
Nieleczona cukrzyca prowadzi do uszkodzenia wielu narządów oraz rozwoju poważnych powikłań, niekiedy prowadzących do śmierci Pacjenta. Do najpoważniejszych powikłań towarzyszących cukrzycy należą: zawały serca i udary mózgu, ślepota, uszkodzenie nerek, uszkodzenie naczyń krwionośnych i nerwów, a w rezultacie amputacje palców, a nawet i kończyn.
Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje cukrzycy:
W cukrzycy typu 1 stwierdza się całkowity lub prawie całkowity brak insuliny, wywołany zniszczeniem komórek produkujących ją w trzustce. Dokładna przyczyna tego procesu nie jest znana, jednak za najbardziej prawdopodobne uważa się:
W przypadku cukrzycy typu 1 podawanie insuliny jest absolutnie niezbędne do przeżycia. Najczęściej cukrzyca tego typu wykrywana jest u ludzi młodych, poniżej 30 roku życia.
W cukrzycy typu 2 insulina jest wytwarzana, lecz jej ilość jest niewystarczająca dla organizmu lub nie działa ona w sposób właściwy; określa się to mianem insulinooporności. Przyjmowanie insuliny w cukrzycy typu 2 nie jest konieczne nawet przez wiele lat. Najczęściej wystarcza odpowiednia dieta i leczenie doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi.
Przyczyna powstania cukrzycy typu 2 mimo wielu badań pozostaje nadal nieznana. Chorzy na cukrzycę typu 2 stanowią 90-95% wszystkich chorych na tą chorobę i dotyka ona ludzi w wieku średnim i podeszłym. Cukrzyca typu 2 często występuje rodzinnie i często towarzyszy nadwadze lub otyłości.
Do głównych objawów cukrzycy należą:
W cukrzycy typu 1 objawy choroby rozwijają się w krótkim czasie, zazwyczaj kilku tygodni, a nawet dni. Bez leczenia insuliną stan chorego stopniowo ulega pogorszeniu, dochodzi do znacznej utraty masy ciała, odwodnienia, wymiotów, senności i stanu określanego śpiączką ketonową. Śpiączka ketonowa nie leczona stanowi bezpośrednie zagrożenie życia chorego.
W cukrzycy typu 2 objawy są podobne, ale pojawiają się stopniowo, są mniej nasilone i przez wiele miesięcy i lat są niezauważane przez chorego i jego otoczenie. Przez wiele lat cukrzyca typu 2 może przebiegać bezobjawowo, a śpiączka ketonowa się nie pojawia.
Obecnie całkowite wyleczenie nie jest możliwe. Stosowana terapia pozwala na uzyskanie dobrego stanu zdrowia i samopoczucia chorego oraz w znaczący sposób hamuje i zwalnia rozwój późnych powikłań tej choroby.
Osoby chore na cukrzycę powinny pozostawać pod stałą opieką lekarską, co pozwolą na ograniczenie skutków choroby. Według obecnego stanu wiedzy leczenie należy prowadzić do końca życia. Stosowana terapia pozwala na utrzymanie dobrego stanu zdrowia i samopoczucia chorego.
W leczeniu zaleca się:
W celu wystawienia diagnozy i rozpoczęcia leczenia lekarz zapyta Cię między innymi o:
dr n. med. Lech Paduch
Poradnia Diabetologiczna DCM DOLMED S.A.
Sprawdź Pakiet cukrzyca